tesettür ve felsefe toplumu konular
tesettür diyorki Bununla birlikte, krallar ve hükümdarlar da, doğal yönelimleri ya da çıkarları dolayısıyla iç düzeni sağlamaya çalışıyorlardı. Kendilerinin dışında meydana gelen bu hareketi çıkarları doğmltusunda kuUanıp kullanmamakta uzun bir süre tereddüt ettiler ve ardından, hepsi kendi etki alamnda,tesettür 1226’ da Provans kontunun açıkça benimseyeceği sıfatla, “büyük banş sağlayıcı” olarak ortaya çıktılar.'’'^'' Zaten, Başpiskopos Aimon’un ünlü Berry milislerini kendi yararına gerçek anlamda bir bölge egemenliği kurmamn aracı olarak kullanmayı düşlemiş olduğu
^ R. BUSQUET, içinde Les Bouches-iiu-Rhâne. Etıcyciopedie depariementak. İUv bölüm, C. II. Afitiguite ttmc^en âge, 1924, s. 563.
mışti: Hem karmaşadan madur olanları tazmin etmçL de seferlerin masraflarını karşılamak amacıyla, “Banj q ^ ğı” ya da adı verilen bir yardım parası alinıyo.?^"
kilise bölgesinde görevli din adamları bu paranın
sında yardımcı oluyorlardı. Piskopos kasayı yönetiyordü ^ kat, kısa sürede, bu malî katkı ilk amacından sac " ^
yöneticiler (Toulouse kontları, özellikle de feodal efendileri ve senyörleri) gelirleri kendileriyle pay sı için piskoposlara baskı uygulamaya başladılar; pisiopoj^ büe bu paranın ilk amacımn ne olduğunu unuttular. Öyle sonunda, savunma konusunda kendiliğinden ortaya çılaolu büyâik çabaların Fransa’daki en kalıcı sonucu Rejim sona erene dek varlığım sürdürdüğü için), çol erttıı tarihlerden itibaren bir toprak vergisinin yaraûbasım j-ji açmak oldu.
Barış yemini ettirmek üzere büyük meclisler toplajı Sofu Robert hariç, Capet hanedanmdan krallar, belki delendi yargı yetkilerine bir saldırı olarak gördükleri bu kimili pek fazla ilgilenmemiş gibi görünmektedirler.tesettür VI. Louis’ı krallığı döneminde, kilisenin yönetim bölgesinden topk birliklerin doğrudan kralm hizmetine girerek, senyörkaleleıı ne saldırdıklarına tanık olunmaktadır. 1155’te VI. Louis’ı ardık olan krakn on yıkık bir süre için ilân ettiği görkemli b-rışa geknce, her ne kadar akşılmış konsü kararlarının bııııiı etkisi olsa da, krakık yetkesinin bir eylemi olma özeli® de içinde taşıyordu. Buna karşın. Kuzey Fransa’da yer aln Normandiya ve Flandre’daki en katı hükümdarlıklardaki b kümdarlar, başlangıçta, yemink barış birliklerinin çalıjmalır na katıimamn yarark olacağım düşündüler. 1030’danidl)if£‘-Flandre Kontu IV. Baudoin, daha geniş çaplı bir ortak ye® ni gerçekleştirebümek için Noyon-Tournai piskoposuyla'-birkği yapti. 1047’de, Caen’deki bir konsil, belki de Flaff^ metinlerin etkisi altında kalarak, Tanrı Ateşkesi ilân etn-f
tesettür 1-at silahlı birlikler söz konusu değildi. Bunlara hoşgörü gösterilemezdi ve gerekli oldukları da düşünülmüyordu. Bundan sonra, çok hızh bir biçimde, kont ya da dük (bu sonuncusu, Normandiya’da, bazı İskandinav hukukuna özgü gelenekler-ce desteklenmiştir), yasa koyucu, yargıç ve iyi düzenin jandarması gibi görevleri üstlenerek, Kilise’nin yerine geçti.
Barış hareketinin en uzun vadeli sonuçlara yol açtığı ve aynı zamanda ük amacından çok değişik sapmalara uğradığı yer, imparatorluktu. Başlangıçta burada ne denli isteksizlikle karşılaştığım zaten biliyoruz.. Kuşkusuz, imparatorlukta da, XI. }üzyılın başlangıcmdan itibaren halklarm büyük meclisler sırasmda genel bir uzlaşmaya ve şiddetten uzak durmaya davet edildikleri görülmektedir. Fakat bu önlemler krallık diet-lerinde ahmyordu ve kraUık kanunnamelerinde yayınlanıyordu. Bu dumm, en azından, IV. Henri ile VII. Gregoire arasındaki kavgaya kadar böyle devam etti. Daha sonra, ük kez 1082’de, liege’de, piskoposluk içinde yer alan soylularm da katıldıkları bir toplantıda piskopos tarafından Tann Ateşkesi ilân edildi. Yer de, tarih de dikkat çekicidir. Batı’dan gelen etkilere, Lotharingia Almanya’dan çok daha açıkü. Öte yandan, rV. Henri’ye karşı ilk anti-kral hareketlerin başlamasımn üzerinden yalmzca beş yıl geçmişti. Ancak, imparatorluk yanhsı bir piskoposun girişimi sonucunda gerçekleşen bu eylem, hiçbir yönden monarşiye karşı değüdi. Henri bunu onayladı fakat uzakta, Italya’mn güneyinde. Aym dönemde, artık imparatorluk otoritesinin yansımadığı Almanya’nın çeşitli bölgelerinde, soylular, düzensizliğe karşı mücadele etmek için birleşmenin gerekli olduğunu düşünüyorlardı. KİHse ve yerel güçler, açıkça, kralm görevini ele geçirme eğilimi içindeydüer.
Ancak, emperyal monarşi, bu silahı başkalarına bırakmak için, hâlâ çok güçlüydü. IV. Henri İtalya’dan döner dönmez, şiddet eylemlerine karşı yasalar çıkarmaya başladı ve bundan sonra, birçok yüzyıl boyunca, imparatorlarm ya da krallarm.
